Birgit Falk Riecke

Ég er mynsturbrotari, fíflabarn, „manneskja sem rýfur félagslega arfleifð“. Allt frá því að ég man hef ég viljað verða læknir. Það hefur verið markmið lífs míns. Ég hef ekki alltaf haft nákvæma áætlun um hvernig ég ætti að komast þangað, en markmiðið hefur verið skýrt og ég hef alltaf treyst því að ég gæti komist þangað. Leiðin hefur ekki verið bein, en á bak við hverja beygju hafa verið lærdómar sem ég tek með mér í starfi og einkalífi. Ég hef verið heppin að hitta annað fólk á leiðinni sem gat séð möguleikana í mér og hafði hugrekki og löngun til að leiðbeina mér. Ég er mjög meðvituð um að miðla þeirri gjöf áfram. Ég hef alltaf haft mikla orku, „Eldur í rassinum á mér“, eins og mamma sagði. Í dag er ég læknir, vinn í fullu starfi á bráðamóttöku, stað sem mörgum getur þótt óreiðukenndur og streituvaldandi. Ég elska það! Það er akkúrat rétt magn af ófyrirsjáanleika og ringulreið fyrir mig. Ég ber ábyrgð á þjálfun nýrra lækna í bráðalækningum, ég er fyrirmynd þar sem ég hef tækifæri til að gefa mikið til baka og tryggja að nýju læknarnir séu á réttri leið.