Anne Søgaard

Ég held áfram með ljósið og hjartað, ég berst fyrir þá sem enginn vill, ég held áfram og ég er óþreytandi í ákafa mínum að kveikja ljós allra manna, því þegar við varpum ljósi á það góða í öðrum og mætum öðrum með jákvæðum augum, þá breytist hinn aðilinn. Ég veit að við getum breytt heiminum og ég trúi því. Við verðum að taka forystuna og vera góðar fyrirmyndir og segja upphátt að ég er líka stundum óvingjarnleg, slúðra og gera aðra vinalausa. Að þora að segja að ég sé líka asni og sýna varnarleysi, en við getum öll verið góðvildarsendiherrar hvers annars. Ég berst fyrir því að við setjum ekki fólk í litla kassa og lokum lokinu svo það geti ekki andað og ljósið slokknar að innan. Við getum gefið öllum súrefni og ljós og haldið ljósi þeirra logandi og ekki brennt niður sjálfsálit þeirra og sjálfsmynd það sem eftir er ævinnar. Að gera öðrum gott og gefa þeim trúna sem hefur glatast, að lyfta öðru fólki upp. Ég hef lagt hart að mér til að trúa því að ég væri ekki of mikið, of skrýtin, of villt, of málglöð, hefði of margar skoðanir, þegar fólk á skólabraut minni hafði slökkt ljósið mitt, en svo hitti ég fólk sem horfði á mig með kærleiksríkum, góðum augum og trúði á mig, og þau kveiktu á litlum ljósblikkum í mér, svo að það væri ljós á leiðinni, svo að ég gæti barist fyrir okkur í Danmörku, í heiminum, til að kveikja á ljósi annarra og gera heiminn að góðum stað. Í framtíðinni verður mikilvægasta færnin að gera aðra verðuga vináttu, því allt annað er hægt að googla, en vin sem saknar þín og sér þig er aldrei hægt að googla, og við getum ekki lifað og hrært án tengsla, án andlegrar vellíðunar okkar.