Mette Kuhlen Gullach

Ég hef alltaf verið sú sem gerði heimavinnuna mína, var góð í henni, mætti á réttum tíma, fylgdi reglunum og reyndi að lifa eftir því sem ég hélt að ég ætti að vera. Allt í nafni þess að vera nógu góð, passa inn, tilheyra. Það tók mig langan tíma að átta mig á því að þó að þessi aðferð hafi gefið mér marga frábæra hæfileika og tækifæri, þá var það ekki fyrr en ég byrjaði að kynnast sjálfri mér, finna mína eigin rödd, mína eigin sögu, að ég fór að finna að ég væri nógu góð og tilheyrði. Og vegna þess að við höfum öll sögur, erum sögur, getum við líka tengst hvert öðru í gegnum þær, þvert á tíma og stað, menningu og aldur. Sögur skapa samfélag, nærveru og samheldni. Sögusögn er því nú ekki bara orðin eitthvað sem ég geri, heldur eitthvað sem ég get ekki hætt að gera.